تبلیغات
باغ قرآن - نان خوردن به وسیله دین خدا ممنوع !
سه شنبه 25 اردیبهشت 1386

نان خوردن به وسیله دین خدا ممنوع !

   نوشته شده توسط: محسن سلطانی    نوع مطلب :عمومی ،

 نان خوردن به وسیله دین خدا ممنوع ! 

ابن عباس (پسرعموى پیغمبر اسلام ) مى گوید:
هرگاه پیغمبر خدا صلى الله علیه و آله كسى را مى دید و وى توجه حضرت را به خود جلب مى كرد مى فرمود: او شغل و حرفه اى دارد؟ اگر مى گفتند: نه ! مى فرمود: از نظر من افتاد.
وقتى از ایشان سؤ ال مى كردند: چرا؟
حضرت مى فرمود:
- به خاطر اینكه اگر آدم خداشناس شغلى نداشته باشد دین خدا را وسیله دنیاى خود قرار مى دهد و از دین خود نان مى خورد.

یك مناظره جالب

امام جواد علیه السلام نخستین امامى است كه در خردسالى (تقریبا در هشت سالگى ) به منصب امامت رسید.
در عین حال ، چون علمشان از جانب خداوند بود بر تمام اهل فضل از لحاظ علم و دانش برترى داشت .
مخالفین آن حضرت مناظرات و گفتگوهایى با آن بزرگوار انجام مى دادند و گاهى سؤ الات مشكلى مطرح مى نمودند تا به خیال باطل خودشان او را در صحنه مبارزه علمى شكست دهند. بعضى از آنها هیجان انگیز و پر سر و صدا بوده ، از جمله مناظره یحیى بن اكثم قاضى القضات كشورهاى اسلامى است .
بنا به دستور ماءمون خلیفه عباسى مجلس مناظره اى تشكیل یافت . امام جواد علیه السلام حاضر شد و یحیى بن اكثم نیز آمد و در مقابل امام نشست .
یحیى بن اكثم به خلیفه نگریست و گفت :
- اجازه مى دهى از ابو جعفر (امام جواد علیه السلام ) پرسشى بكنم ؟
ماءمون گفت : از خود آن جناب اجازه بگیر.
یحیى از امام اجازه خواست .
امام علیه السلام فرمود: هر چه مى خواهى سؤ ال كن .
یحیى گفت : چه مى فرمایید درباره شخصى كه در حال احرام حیوانى را شكار كرده است ؟
امام جواد علیه السلام فرمود: این شكار را در خارج حرم كشته است یا در داخل حرم ؟
آیا آگاه به حكم حرمت شكار در حال احرام بوده یا ناآگاه ؟
عمدا شكار كرده یا از روى خطا؟ آن شخص آزاد بوده یا بنده ؟
صغیر بوده یا كبیر؟
اولین بار شكار كرده یا چندمین بار اوست ؟
شكار او از پرندگان بود یا غیر پرنده ؟
از حیوان كوچك بوده یا بزرگ ؟
باز هم مى خواهد چنین عملى را انجام دهد یا پشیمان است ؟
شكار او در شب بوده یا در روز؟
در احرام حج بوده یا در احرام عمره ؟
یحیى بن اكثم از این همه آگاهى متحیر ماند و آثار عجز و ناتوانى در سیمایش آشكار گردید و زبانش بند آمد طورى كه حاضران مجلس ضعف و درماندگى او را در مقابل امام علیه السلام به خوبى فهمیدند.
بعد از این پیروزى ، ماءمون گفت : خدا را سپاسگزارم كه هر آنچه در نظرم بود همان شد.
آن گاه رو به خویشاوندان خود كرد و گفت : حال آنچه را كه قبول نداشتید پذیرفتید؟ (چون آنان مى گفتند امام جواد علیه السلام به امامت لایق نیست ).
پس از صحبت هایى كه در مجلس به میان آمد مردم پراكنده شدند. تنها گروهى از نزدیكان خلیفه مانده بودند. ماءمون به امام علیه السلام عرض ‍ كرد:
- فدایت شوم ! اگر صلاح بدانید احكام مسائلى را كه در مورد كشتن شكار در حال احرام مطرح شد را بیان كنید تا بهره مند شویم .
امام جواد علیه السلام فرمود: آرى ! اگر شخص محرم در حل (بیرون از حرم ) شكار كند و شكار او از پرندگان بزرگ باشد، باید به عنوان كفاره یك گوسفند بدهد و اگر در داخل حرم بكشد، كفاره اش دو برابر است (دو گوسفند). اگر جوجه اى را خارج از حرم بكشد، كفاره اش بره اى است كه تازه از شیر گرفته شده باشد. اگر در داخل حرم بكشد، باید علاوه بر آن بره ، بهاى جوجه را هم بپردازد. اگر شكار از حیوانات صحرایى باشد چنانچه گورخر باشد كفاره اش یك گاو است و اگر یك شتر مرغ باشد باید یك شتر كفاره بدهد. اگر هر كدام از اینها را در داخل حرم بكشد، كفاره اش دو برابر مى شود. اگر شخص محرم عملى انجام دهد كه قربانى بر او واجب گردد، چنانچه در احرام عمره باشد، باید آن را در مكه قربانى كند و اگر در احرام حج باشد، باید قربانى را در منى ذبح كند و كفاره شكار بر عالم و جاهل یكسان است . منتها در صورت عمد (علاوه بر وجوب كفاره ) معصیت نیز كرده است ؛ اما در صورت خطا گناه ندارد. كفاره شخص آزاد بر عهده خود اوست ، اما كفاره برده را باید صاحبش بدهد. بر صغیر كفاره نیست ولى بر كبیر كفاره واجب است . آن كس كه از عملش پشیمان است ، گناهش در آخرت بخشیده مى شود؛ ولى كسى كه پشیمان نیست عذاب خواهد دید.
ماءمون گفت : آفرین بر تو اى ابا جعفر! خدا خیرت بدهد. اگر صلاح مى دانى شما نیز از یحیى بن اكثم بپرس ، همچنان كه او از شما پرسید. در این هنگام امام علیه السلام به یحیى فرمود: بپرسم ؟
یحیى پاسخ داد: فدایت شوم ! اختیار با شماست . اگر دانستم جواب مى دهم و اگر نه ، از شما استفاده مى كنم .
امام علیه السلام فرمود: به من بگو! در مورد مردى كه در اول صبح به زنى نگاه كرد در حالى كه نگاهش به آن زن حرام بود و آفتاب كه بالا آمد زن بر او حلال گشت هنگام ظهر باز بر او حرام شد و چون وقت عصر فرا رسید بر او حلال گردید و موقع غروب آفتاب باز بر او حرام شد و در وقت عشاء حلال شد و در نصف شب بر وى حلال گردید و در طلوع فجر بر او حلال گشت این چگونه زنى است و به چه دلیل بر آن مرد گاهى حلال و گاهى حرام مى شود؟
یحیى گفت : به خدا سوگند! پاسخ این سؤ ال را نمى دانم و نمى دانم به چه دلیل حلال و حرام مى شود. اگر صلاح مى دانید خوب جواب آن را بیان فرمایید تا بهره مند شویم .
امام علیه السلام فرمود: این زن كنیز مردى بوده است . در صبحگاهان مرد بیگانه اى به او نگاه كرد، نگاهش حرام بود و چون آفتاب بالا آمد كنیز را از صاحبش خرید و بر او حلال شد و هنگام ظهر او را آزاد كرد بر وى حرام گردید و موقع عصر با او ازدواج نمود بر او حلال شد و در هنگام غروب او را ظهار (61) نمود بر او حرام گردید و در وقت عشاء كفاره ظهارش را داد بر او حلال شد و در نیمه شب او را طلاق داد بر او حرام گشت و در سپیده دم رجوع نمود، زن بر او حلال


علی
شنبه 1 دی 1386 11:12 ق.ظ
وبلاگ خوبی دارید
خادمین اهل بیت
سه شنبه 13 شهریور 1386 02:09 ق.ظ
با سلام.وبلاگ زیبایی داریدوممنون می شویم به وبلاگ مذهبی ما سری زده و ما رو لینک کنید.یا علی
علی اكبر
شنبه 27 مرداد 1386 11:08 ق.ظ
سلام
از وب قشنگت دیدن کردم
با موضوع القاب حضرت عباس (ع) بروزم خوشحال می شم دیدن کنی
در ضمن اگه مایل به تبادل لینک بودی خبرم کن
التماس دعا
بهمن علی بخشی
جمعه 18 خرداد 1386 11:06 ق.ظ
اگر خلق و خوی خود را کنترل نکنید، برنده نخواهید شد
نعمت مرادی
سه شنبه 25 اردیبهشت 1386 06:05 ق.ظ
علم انسانها با توجه به اینکه ازطریق حواس پنجگانه کسب میشه محدوده نمیشه گفت ناقصه چون ظرفیتش بیشتر از این نمیشه و چون آینده رو درک نکرده نمی تونه از آینده خبر داشته باشه
وهمچنین از غیب و ...
اما علم امامان ما باتوجه به علم لایزال خداوند وصل شده از علم بشر فراتره و از اینکه از غیب خبر بدن یا به امور غیب آگاهی داشته باشند جای تعجب نیست
قل رب زدنی علما
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر